Ayak Bileği Sıkışması: Yapay Zekâ Destekli MR ve Röntgen Analizi

Anterior kemik sıkışması, sagital ve koronal BT veya MR'de anterior tibial plafon ve dorsal talus boynundaki osteofitlerle, dorsifleksiyonda temas görülecek şekilde saptanır. MR'de sagital PD-FS görüntüler temas bölgesinde osteofit boyutunu, subkondral kemik iliği ödemini ve tibiotalar eklemde kıkırdak kaybını gösterir. Yumuşak doku kaynaklı anterolateral sıkışma, anterolateral oluğun içinde hipertrofik bir sinovyal bant veya skar dokusu olarak görülür — kemik çıkıntı olmaksızın orta düzey T1 ve düşük-orta düzey T2 sinyal verir. Ayağın hafif dorsifleksiyonda olduğu ayak bileği MR'ı teması belirginleştirip tanıyı doğrulayabilir.

Os trigonum, posterior talar çıkıntıdaki aksesuar bir ossiküldür ve zorlayıcı plantar fleksiyon sırasında posterior tibial plafon ile kalkaneus arasında sıkışır. Lateral radyografide, posterior talar çıkıntıdan ayrı belirgin yuvarlak bir ossikül tanısaldır. MR kritik ek bilgi sağlar: os trigonum ve çevre yumuşak dokular içinde STIR hiperintensitesi aktif impingement'i gösterir; os ile posterior talar çıkıntı arasındaki senkondroz içinde T2-FS'de sıvı görülmesi patolojik stresi doğrular. FHL tenosinoviti sıklıkla eşlik eder; aksiyel sekanslarda kılıf sıvısı ve intratendinöz sinyal artışı ile saptanır.

AI modelleri, anterolateral sinovyal bant kalınlığını (>3 mm kötü konservatif yanıtı öngörür), osteofit hacmini ve PD-FS sekanslarda impingement bölgesindeki kıkırdak kaybı derecesini ölçerek sıkışma şiddetini katmanlandırabilir. Saf yumuşak doku sıkışması ve minimal kıkırdak değişikliği olan hastalar genellikle anterolateral oluğa yapılan ultrason eşliğinde kortikosteroid enjeksiyonuna yanıt verir. İleri kıkırdak kaybı, büyük anterior osteofitler veya FHL tutulumu olan semptomatik os trigonum bulunan hastalarda genellikle artroskopik debridman veya ossikül eksizyonu gerekir; bu parametrelerin AI ile nicel olarak değerlendirilmesi cerrahi belirsizliği azaltır.